گلها می خشکند ، نيست در خانه كسي تا برساند آبي ،دل ها مي ميرند ،نيست در شهر كسي تا كشد از آن آهي !چه شب سنگيني ، و چرا ثانيه ها معكوسند ؟! اما ... دل پر از اميد است ...قاصدك مي آيد ... قاصدك هان چه خبر آوردي ؟روحي از جنس شقايق ، مهربان تر از مهر ، آبيست ،آبي تر از هر آنچه كه نيلوفر باشد...آري ! خدای...

توي همين دنيا پسري بود كه عاشق دختري شده بود . يك روز پسرك مريض ميشه و براي معالجه به خارج مي ره ، قبل از سفرش به دختر مي گه من مي رم و وقتي كه سلامتيم رو به دست آوردم بر مي گردم تا با هم ازدواج كنيم و دخترك هم قبول مي كند و به او قول مي دهد كه منتظرش بماند . پسرك در طول مدتي كه سفر بود براي دختر نا...

نشسته بود روي زمين و داشت يه تيكه هايي رو از روي زمين جمع مي كرد.بهش گفتم: كمك نمي خواي؟ گفت:نه. گفتم: خسته مي شي بذارخوب كمكت كنم ديگه. گفت: نه خودم جمع مي كنم. گفتم:حالا تيكه ها چي هست؟بد جوري شكسته معلوم نيست چيه؟نگاه معني داري كرد و گفت:قلبم. اين تيكه هاي قلب منه كه شكسته. خودم بايد جمعش كنمبعدش...

کاش میشد... که نمِ چشمِ تر از باران بود... کاش میشد... که لب از شادی دل میخندید... کاش میشد... که انسان حریص... بهر آبادی کوه و گذرش میجنگید... و به دست جای تنفگ بیلی داشت... و درون باغ همسایه ی خود گل میکاشت... فارغ از هر رنگی... مذهب و آینی... همه هر سو به ستایش مشغول... خالی از هر ستم و هر بیداد....

دوست دارم صبحم را باتو آغاز کنم و دوست دارم شبم را با تو به پایان ببرم هر صبحم تو باشی و هرشبم تو باشی ای تمام شب و روزم دوستت دارم

عیداست وهوا شمیم جنت دارد نام خوش مرتضی حلاوت دارد باعطرگل محمدی وصلوات این محفل ماعجب طراوت دارد عید غدیر خم مبارک باد

مترسڪ دستهایت را... اینقدر باز نڪڹ... ڪسے نیست ڪھ تو را... در آغوش بڪَیرد... تاواڹ ایستادڪَے همیشھ... تنهایے ست...

آنجا ڪه دلی بود بہ میخانہ نشستیمآن توبہ صـد ساله بہ پیمانـہ شڪستیماز آتـش دوزخ نهراسیم ڪه آن شب ما تـوبہ شڪستیم ولی دل نشڪستیـم...

نگه کن دلم را چه زیبا گرفته غروبی که در قلب صحرا گرفته نگه کن چه زیبا چه وحشی چه تنها نگاهت درون دلم جا گرفته سکوتم چو ساحل ،سراسر هیاهو غروبی ز امواج دریا گرفته میان هجوم غزلهای وحشی دل تو دلم را به یغما گرفته وجودم ،سراسر، غزل از غم تو غزل هم ز بود تو معنا گرفته غروب دلم را ندیدی که بی تو چه زیبا،...

گفتم آدم وقتی عاشق کسےمیشه لابدبودنِ بااون کس کسےروتوگذشته یادش میاره گفت: عشق حقیقی زمانی اتفاق میفته که بابودنش تمام آدماےدیگه روازیادت ببره

منکسیرا دارم کهبا بستنچشمانمحسقشنگنگاهش رااحساسمیکنمبوینفسهایش رامیشنوممنکسیرادارم کهحتیوقتنبودنمعاشقماست عشق یعنےهمین

ﻣــﺮﺩ ﺑــﺎﯾـﺪﺣــﺮﻓـﺶ...ﻗــﻮﻟــﺶ...ﻓــﮑــﺮﺵ ...ﻧـﮕـﺎﻫـﺶ...... ﻗـﻠـﺒـﺶ...ﻭ ...ﺁﻧــﻘــﺪﺭ ﻣــﺮﺩﺍﻧــﻪ ﺑﺎﺷﺪ...ﮐـﻪ ﺑـﺘـﻮﺍﻥ ﺗﺎ ﺑـﯿـﻨﻬـﺎﯾــﺖ ﺩﻧـﯿــﺎ...ﺑـﻪ ﺍﻭ ﺍﻋـﺘــﻤــﺎﺩ ﮐــﺮﺩ ...

باران که شدی مپرس ، این خانه کیستسقف حرم و مسجد ومیخانه یکیستباران که شدی، پیاله ها را نشمارجام و قدح و کاسه و پیمانه یکیست

♡ز عشقـت ♡بند بندِ ♡ایڹ دڸِ ♡دیوانہ ♡میلرزد♡خـرابـم ♡مــیڪنی ♡امّــــــــــا ♡خــرابـی بـا تـو مـــیارزد

میگفتی میمونمتا اخر باهاتاغلط کرده کسی بخواد بگیرتت ازمتو تنها فرد زندگی منی هــه چی شد این حرفات؟ اینا که هیچ بردی راحتمنو از یاد

ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻡ، ﺍﺯﺗﮑﺮﺍﺭ ﺷﻨﯿﺪﻥ ﻣﻮﺍﻇﺐ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﺵ؛ ﺗﻮ ﺍﮔﺮ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺣﺎﻝ ﻣﻦ ﺑﻮﺩﯼﻧﻤﯽ ﺭﻓﺘﯽ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪﯼ، ﻭ ﮔﺎﻫﯽ ﻓﻘﻂ ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻧﮕﺎﻩ، ﺑﺎ ﯾﮏ ﻧﻔﺲ ﺷﺎﯾﺪﻣﻮﺍﻇﺒﻢ ﺑﻮﺩﯼ ﭘﺲ ﺑﮕﺬﺍﺭ ﻭ ﺑﮕﺬﺭ ﺍﻟﮑﯽ نگﺮﺍﻥ ﻣﻦ ﻧﺒﺎﺵ

عاشقانه ای با ازرائیل آخر رسید شب وصال ...شبی که سالها در انتظارش بودم ...گویی تمام این سالیان به یک چشم برهم زدن گذشت ...حال تو اینجایی...جایی که خدا مقدر داشته که تو ،در این مکان ، این زمان وبه این شکل، کنار من باشی...کنار منی که یک عمر آرزوی هم آغوشیت روئیای خواب و بیداریم شده بود ...بدون مقدمه.....